| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Ana Ivanović | |
 |
|
| Państwo |  Serbia |
| Miejsce zamieszkania | Bazylea |
| Data i miejsce urodzenia | 6 listopada 1987 Belgrad |
| Wzrost | 186 cm |
| Masa ciała | 69 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | sierpień 2003 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Heinz Gunthardt |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 8 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (9 czerwca 2008) |
| Australian Open | F (2008) |
| Roland Garros | W (2008) |
| Wimbledon | SF (2007) |
| US Open | 4R (2007) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 50 (25 września 2006) |
| Australian Open | nie startowała |
| Roland Garros | 1R (2005, 2007) |
| Wimbledon | 3R (2005) |
| US Open | 3R (2006) |
| Strona internetowa | |
Ana Ivanović (ur. 6 listopada 1987 w Belgradzie) – serbska tenisistka, mistrzyni French Open 2008, wicemistrzyni wielkoszlemowych French Open 2007 i Australian Open 2008, zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej, reprezentantka Serbii oraz Serbii i Czarnogóry w rozgrywkach Pucharu Federacji i Pucharu Hopmana, była liderka rankingu WTA. Na przełomie lat 2008 i 2009 kojarzona z hiszpańskim tenisistą, Fernando Verdasco.
Spis treści |
edytuj Kariera tenisowa
edytuj 2003-2004
Jej start w zawodowym turnieju miał miejsce w 2003 w Luksemburgu, gdzie jednak nie udało się jej znaleźć w drabince głównej turnieju (przegrała w II rundzie eliminacji kwalifikacyjnych z Sofią Arvidsson).
Już w 2004 podniosła swoją pozycję rankingową o 608 miejsc, co było absolutnym rekordem sezonu. Zakwalifikowała się do turniejów w angielskim Birmingham i w Wiedniu, ale w obydwu odpadła w I rundzie. Poległa również we wczesnym fazach eliminacji do US Open 2004. W swoim kolejnym starcie w w turnieju w Zurychu, po przejściu eliminacji (w których pokonała Klárę Koukalovą i Jelenę Kostanić), ograła Tatianę Golovin 7:5, 6:7(2,) 7:6(3). W drugiej rundzie trafiła na Venus Williams, z którą przegrała 6:7(11), 6:7(6).
W turnieju w Luksemburgu, jako 112. zawodniczka w rankingu WTA, ograła Anne Kremer i Shinobu Asagoe, przegrywając w ćwierćfinale z Anabel Mediną Garrigues. W 2004 wygrała także kilka turniejów rangi ITF.
edytuj 2005
Już na początku 2005 wygrała turniej Richard Luton Properties International w Canberze. Ivanović przeszła eliminacje kwalifikacyjne do tego turnieju, a w ćwierćfinale wygrała z rozstawioną Marion Bartoli. W ciągu całego turnieju, łącznie z eliminacjami, straciła tylko jednego seta w meczu II rundy z Evie Dominiković 5:7 6:3 6:4. Był to jej pierwszy zawodowy tytuł. Zapisała się też w historii jako dwudziesta szósta kwalifikantka, która wygrała turniej zawodowy.
Doszła do III rundy Australian Open 2005, eliminując Ivetę Benešovą i Marię Kirilenko, ulegając Amélie Mauresmo. Odpadła w I rundzie w turnieju w Antwerpii. Również z Amélie Mauresmo przegrała w Ad-Dausze. Nie zakwalifikowała się do turnieju w Dubaju. W turnieju w Miami osiągnęła ćwierćfinał, po raz kolejny ulegając Amélie Mauresmo. Po drodze do tego meczu pokonała tak wysoko notowane zawodniczki jak Nadia Pietrowa, Nicole Vaidišová i Swietłana Kuzniecowa. Kilka tygodniu później osiągnęła półfinał turnieju w Warszawie, przegrywając 4:6, 5:7 z Justine Henin-Hardenne, późniejszą mistrzynią. Pokonała między innymi Wierę Zwonariewą i Nathalie Dechy. W turnieju w Rzymie ograła Tatianę Golovin i Annę Czakwetadze, jednak przegrała z Patty Schnyder.
W turnieju French Open 2005, w swoim drugim zawodowym starcie w imprezie wielkoszlemowej, osiągnęła ćwierćfinał. Po drodze ograła Amélie Mauresmo i Francescę Schiavone, przegrała z Nadią Pietrową. W debiucie seniorskim na Wimbledonie 2005 doszła do III rundy; zaliczyła też II rundę US Open 2005. W II rundzie turnieju w Zurychu, w drodze do półfinału, wygrała z Jeleną Janković. Na koniec sezonu osiągnęła półfinał turnieju w Linz. Po zawodach w Zurychu została jedną z 20 najwyżej notowanych zawodniczek w rankingu WTA.
edytuj 2006
Przed turniejem Australian Open 2006 nie broniła tytułu z Canberry, za to wystartowała w turnieju wyższej kategorii w Sydney, gdzie wygrała z Amélie Mauresmo w II rundzie, lecz później przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. W trzech kolejnych turniejach odpadała w II rundzie: w Australian Open 2006, w Tokio i w Antwerpii. Doszła do ćwierćfinału turnieju Pacific Life Open w Indian Wells i do IV rundy turnieju w Miami (znów ulegając Amélie Mauresmo). Pokonała Martę Domachowską w I rundzie w Warszawie. Przegrała w ćwierćfinale z Anną Czakwetadze. Wystąpiła w turnieju w Berlinie.
W III rundzie French Open 2006 poległa w meczu z Anastazją Myskiną. Osiągnęła deblowy finał turnieju w 's-Hertogenbosch w parze z Marią Kirilenko. Doszła do IV rundy Wimbledonu 2006, przegrywając, ponownie, z Amélie Mauresmo. Na kortach twardych w San Diego doszła do III rundy, a w turnieju w Los Angeles, do ćwierćfinału (gdzie przegrała z Jeleną Janković). Za to wygrała w Montrealu, gdzie kolejno pokonała Tatianę Golovin, Zheng Jie, Jelenę Janković, Katarinę Srebotnik, Dinarę Safinę i Martinę Hingis. Najniżej notowana z nich, Zheng Jie, była wówczas klasyfikowana na 27. miejscu w rankingu WTA. Właśnie z nią Ivanović straciła jedynego seta w turnieju.
W III rundzie US Open 2006 przegrała z Sereną Williams. W turniejach na wyspie Bali i w Luksemburgu przegrała w I rundach. W Linz pokonała Michaëllę Krajicek i Agnieszkę Radwańską, po czym przegrała z Marią Szarapową. Na koniec sezonu doszła do ćwierćfinału turnieju w Hasselt.
edytuj 2007
Sezon 2007 rozpoczęła turniejem w Gold Coast, gdzie doszła do ćwierćfinału, ulegając Shahar Peer. Następnie zagrała w Sydney, gdzie w II rundzie pokonała Nadię Pietrową, lecz w III rundzie uległa Nicole Vaidišovej.
Po pokonaniu Vanii King i stracie seta w meczu z Agnieszką Radwańską w wielkoszlemowym turnieju Australian Open 2007 przegrała ze znacznie niżej rozstawioną Wierą Zwonariewą.
Fenomenalny występ za to odnotowała w Tokio, gdzie osiągnęła finał. Pokonała po kolei Jelenę Janković i liderkę rankingu WTA, Marię Szarapową, lecz w decydującej rozgrywce uległa w dwóch setach Martinie Hingis.
Odpadła w ćwierćfinale turnieju w Antwerpii, przegrywając z Kim Clijsters. Na turnieju w Indian Wells, rozstawiona z numerem dziesiątym, w I rundzie skorzystała z wolnego losu. Następnie wygrała z Vanią King i Alicią Molik. W IV rundzie przegrała z Sybille Bammer. Podobnie odpadła w II rundzie turnieju w Miami z Jarosławą Szwedową. W grze podwójnej w parze z Marią Kirilenko przegrały w I rundzie z Nicole Pratt/Émilie Loit.
Kolejne dobre występy odnotowała na kortach ziemnych: Osiągnęła półfinał w turnieju Bausch & Lomb Championships na Amelia Island, pokonując w ćwierćfinale Jelenę Janković, a następnie ulegając Tatianie Golovin. W turnieju Family Circle Cup w Charlestonie udział w turnieju zakończyła w III rundzie, przegrywając z Wierą Zwonariewą. Potem było tylko lepiej. Zaczęła od wygranego turnieju Qatar Telecom German Open w Berlinie, gdzie po drodze pokonała Patty Schnyder, a w finale Swietłanę Kuzniecową. Jej kolejny start był wydarzeniem historycznym: Jako dziewiętnastolatka dotarła do finału wielkoszlemowego turnieju French Open 2007, którego stała się sensacją, pokonując po drodze m.in. Swietłanę Kuzniecową i Marię Szarapową, przegrywając w ostatnim pojedynku z Justine Henin 1:6, 2:6.
W sezonie rozgrywek na kortach trawiastych odpadła w ćwierćfinale turnieju w 's-Hertogenbosch z Danielą Hantuchovą, a na Wimbledonie 2007 doszła do półfinału, gdzie przegrała z późniejszą mistrzynią Venus Williams.
W lipcu 2007 podpisała trzyletni kontrakt sponsorski z firmą Verano Motors, dystrybutora samochodów marki Peugeot w Serbii, Czarnogórze i Bośni. Sponsor gwarantuje jej między innymi własny samochód na każdym turnieju tenisowym. Umowa została uznana za największy kontrakt w historii Serbii.
Podjęła decyzję o wycofaniu się z turnieju w San Diego z powodu kontuzji lewego kolana, której nabawiła się na Wimbledonie. Następnie odniosła swój czwarty tytuł w karierze, pokonując Nadię Pietrową w finale turnieju w Los Angeles. Po tym sukcesie awansowała na czwarte miejsce w rankingu WTA.
Na US Open 2007 dotarła do IV rundy, pokonana przez Venus Williams.
Otrzymała oficjalną kwalifikację do turnieju mistrzyń po tym, gdy w ćwierćfinale turnieju w Luksemburgu pokonała Tatianę Golovin, a potem doszła do finału, w którym uległa Danieli Hantuchovej. Odnotowała słabsze występy w turniejach w Stuttgarcie i w Zurychu, jednak w turnieju Mistrzyń pokazała wspaniałą formę. Okazała się lepsza od Swietłany Kuzniecowej i Danieli Hantuchovej. W półfinale przegrała z Justine Henin.
edytuj 2008
Na początku sezonu 2008 wystąpiła w pokazowym turnieju w Hongkongu. Następnie wzięła udział w Medibank International w Sydney, dochodząc do ćwierćfinału i ulegając Justine Henin. Rezultat ten pozwolił jej na awans na trzecie miejsce w rankingu WTA, tym samym ceremonialne miano pierwszej rakiety Serbii.
W Australian Open, rozstawiona z numerem 4, w ćwierćfinale pokonała po raz pierwszy w karierze rozstawioną z numerem 8 Venus Williams 7:6, 6:4, a w półfinale turniejową dziewiątkę Danielę Hantuchovą 0:6, 6:3, 6:4. W finale przegrała z rozstawioną z numerem 5 Marią Szarapową 5:7, 3:6. Dzięki temu, iż dotarła do tak dalekiej fazy turnieju oraz wcześniejszym porażkom wyżej rozstawionych rywalek, awansowała na drugie miejsce w rankingu.
W bardzo silnie obsadzonym turnieju Qatar Total Open, rozstawiona z numerem 1, po wolnej I rundzie, w II wygrała 6:3, 6:1 z Olgą Goworcową. Przy prowadzeniu 6:3, 5:1 i 30-15 doznała kontuzji kostki i mimo doprowadzenia meczu do końca, postanowiła kolejny mecz, przeciwko Agnieszce Radwańskiej, oddać walkowerem.
Następnie wzięła udział w turnieju Dubai Tennis Championships gdzie była rozstawiana z numerem trzecim. W I rundzie jako rozstawiana wśród najlepszych czterech zawodniczek przeszła do drugiej rundy dzięki wolnemu losowi. W II rundzie pokonała 14 rakietę świata Nicole Vaidisovą 6:4, 6:0. Następnie w ćwierćfinale przegrała z późniejszą zwyciężczynią Jeleną Diemientiewą 7:5, 3:6, 3:6.
W Indian Wells była rozstawiona z numerem pierwszym. W drodze do finału pokonała m.in. Wierę Zwonariową w ćwierćfinale oraz Jelenę Janković w półfinale. W ostatniej fazie turnieju wygrała z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3.Tym samym wygrała swój ósmy turniej z cyklu WTA. W Miami nie odniosła większych sukcesów, przegrała już w III rundzie ulegając Amerykance Lindsay Davenport 4:6 2:6.
Doszła do półfinału imprezy w Berlinie, gdzie przegrała z Rosjanką Jeleną Diemientjewą 2:6 5:7 oraz do II rundy turnieju w Rzymie, gdzie uległa Bułgarce Cwetanie Pironkowej 4:6 7:5 2:6.
Ogromny sukces odniosła na paryskich kortach Rolanda Garrosa. Pokonała m.in. Caroline Wozniacki w III rundzie, Petrę Cetkovską w IV oraz Patty Schnyder w ćwierćfinale. W półfinale po raz siódmy w karierze przyszło jej się zmierzyć z rodaczką Jeleną Janković. Mecz, którego stawką było pierwsze miejsce w rankingu tenisistek WTA wygrała 6:4 3:6 6:4. W finale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:4 6:3 wygrywając swój pierwszy turniej wielkoszlemowy w karierze, a 9 czerwca została 17. w historii liderką rankingu WTA.
Na trawiastych kortach Wimbledonu przegrała sensacyjnie w III rundzie z Jie Zheng 1:6 4:6, pokonując we wcześniejszych meczach Paragwajkę Rosanę De los Rios 6:1 6:2 oraz Francuzkę Nathalie Dechy 6:7 7:6(3) 10:8, broniąc w drugim secie dwie piłki meczowe.
Przed US Open wzięła udział tylko w turnieju w Montrealu, na którym została rozstawiona z numerem pierwszym. W I rundzie miała wolny los, w II pokonała 64. w rankingu Petrę Kvitovą 6:3, 4:6, 6:3. W meczu III rundy uległa 94. Austriaczce Tamirze Paszek 2:6, 6:1, 2:6. Na samym US Open odpadła już w drugim meczu z Julie Coin 3:6, 6:4, 3:6. Była to najwcześniejsza porażka najwyżej rozstawionej tenisistki na US Open od 1968 roku, czyli od początku ery open.
Następnie wystartowała w turnieju Toray Pan Pacific Open 2008 gdzie przegrała w II rundzie po dziwnym meczu z Nadią Pietrową 1:6, 6:1, 2:6.
W China Open w II rundzie pokonała Alizé Cornet, a w ćwierćfinale miał nastąpić rewanż za turniej Wimbledoński, na Zheng Jie. Jednak to gospodyni turnieju okazała się być lepsza, Ana przegrała 6:7, 6:2, 4:6.
W Kremlin Cup 2008 uległa znowu w II rundzie. Tym razem pokonała ją Słowaczka Dominika Cibulková.
Na turnieju w Zurychu pokazała dobrą formę odpadając dopiero w półfinale. Po pierwszej rundzie z wolnym losem, w drugiej pokonała Marion Bartoli, a w ćwierćfinale Petrę Kvitovą. Jednak w półfinale po bardzo wyrówanym meczu uległa Venus Williams 6:4, 3:6, 4:6.
Znakomitą formą popisała się podczas turnieju Generali Ladies Linz 2008. Rozstawiona z jedynką Serbka w półinale pokonała Polkę Agnieszkę Radwańską 6:2, 3:6, 7:5, a w finale nie dała szans turniejowej dwójce Wierze Zwonariowej wbijając ją w kort wynikiem 6:2, 6:1.
Na koniec sezonu wystartowała w turnieju mistrzyń w Ad-Dausze. Po bardzo udanych startach w ubiegłych tygodniach, była jedną z głównych faworytek do zwycięstwa w całym turnieju. Jednak w pierwszym meczu swojej grupy przegrała z Jeleną Janković 3:6, 4:6. W drugim spotkaniu uległa Wierze Zwonariewej 3:6, 7:6, 5:7. Z powodu choroby nie zagrała przeciwko Swietłanie Kuzniecowej, a jej miejsce zajęła Agnieszka Radwańska.
Na koniec sezonu została piątą tenisistką na świecie, a to gorszy wynik niż w zeszłym roku, gdyż wtedy była numerem cztery. Wyprzedziły ją: Jelena Janković, Serena Williams, Dinara Safina oraz Jelena Diemientjewa.
edytuj 2009
Na początku roku wystąpiła w turnieju w Brisbane, przygotowując się do występu na Australian Open. W I rundzie pokonała Petrę Kvitovą 6-4, 6-2. W II rundzie wygrała z Robertą Vinci 6:7, 7:5, 6:1, broniąc dwóch piłek meczowych. W ćwierćfinale nieoczekiwanie przegrała 3:6, 2:6 z Amélie Mauresmo.
Nie błyszczała formą podczas Australian Open. W I rundzie pokonała Julię Goerges 7:5, 6:3. Podczas II rundy nie dała szans kwalifikantce Albercie Brianti, awansując do III rundy z wynikiem 6:3, 6:2. Jej przygoda z pierwszym turniejem wielkoszlemowym w 2009 roku skończyła się na przegranej 5:7, 7:6, 2:6 z Rosjanką Alisią Klejbanową.
Podczas Fed Cup odbywającego się w Serbii, Ana Ivanović pokonała Ai Sugiyamę 6:4, 6:4, a następnie Ayumi Moritę 6:1, 6:2.
Brała udział w pokazowym turnieju BNP Paribas Showdown w Nowym Jorku, gdzie przegrała z Sereną Williams.
Kolejnym turniejem był Dubaj, gdzie Ana Ivanović uległa w ćwierćfinale również Amerykance Serenie Williams 4:6, 4:6. Od tego turnieju jej oficjalnym trenerem został Craig Kardon.
Poprawę formy można było zauważyć podczas turnieju Pacific Life Open w Indian Wells, gdzie broniła zeszłorocznego tytułu. Dotarła do finału, ulegając w nim Wierze Zwonariowej 6:7, 2:6. Podczas drogi do finału pokonała między innymi: Flavię Pennettę 6:4, 4:6, 6:4, i Rosjankę Anastasię Pavlyuchenkovą 6:2, 6:3.
Nieoczekiwanie odpadła w III rundzie turnieju w Miami, ulegając 4:6, 6:4, 1:6 Węgierce Ágnes Szávay.
W Fed Cup, odbywającym się w Hiszpanii, wraz z Jeleną Janković, doprowadziła drużynę serbską do Grupy Światowej pokonując 3:6, 6:1, 6:2 numer 18 światowego rankingu – Anabel Medinę Garrigues.
Następnie wystartowała w Rzymie. Jako zawodniczka rozstawiona z "5" miała wolny los. W pierwszym meczu turnieju pokonała Schiavone 6:3, 6:4. W walce o ćwierćfinał przegrała z turniejową dziesiątką Agnieszką Radwańską 1:6, 6:3, 4:6 (mimo prowadzenia w decydującym secie 4:0).
Zrezygnowała ze startu w turnieju w Madrycie z powodu kontuzji kolana.
Kolejnym startem w tym sezonie był Roland Garros, w którym Ana broniła tytułu z poprzedniego roku. Rozstawiona z numerem ósmym Serbka, w I rundzie pokonała Serę Errani 7:6(3), 6:3. Wspaniały tenis pokazała w meczu II i III rundy, gdzie kolejno pokonała Tamarine Tanasugarn 6:1, 6:2 oraz Ivetę Benešovą 6:0, 6:2. Z turnieju wielkoszlemowego rozgrywanego we Francji odpadła w IV rundzie. Została pokonana przez Wiktorię Azarenkę 6:2, 6:3. Nieoficjalnie mówi się, że powodem porażki była kolejna kontuzja lewego kolana.
W związku z wczesną porażką i nieobronieniem punktów z poprzedniego roku Ana po French Open została sklasyfikowana na 13 miejscu w rankingu WTA.
Przed turniejem w Eastbourne niespodziewanie ogłosiła, iż zrezygnowała ze współpracy z trenerem – Craigiem Kardonem.
W turnieju w Eastbourne, odpadła w I rundzie przegrywając z Nadią Pietrową 1:6, 6:4, 4:6. Podczas tego turnieju oraz na Wimbledonie jej trenerem został Darren Cahillpotrzebne źródło.
Następnie wystartowała w najpopularniejszym turnieju tenisowym na świecie – Wimbledonie. W związku z tym turniejem rozstawiana z numerem 13 Ana miała nadzieję na zajście minimum do ćwierćfinału. Jednak już w I rundzie po ponad dwu godzinnej grze z Lucie Hradecką wygrała 5:7, 6:2, 8:6. W II rundzie bez większych problemów uporała się z Sarą Erranni, a w III rundzie pokonała Samanthę Stosur. W kolejnym meczu zagrała z Venus Williams. Przy stanie 1:6, 1:0 Ivanović skreczowała z powodu kontuzji biodra. Tym samym kolejnym jej startem miał być dopiero turniej w Los Angeles.
Podczas turnieju rozgrywanego w Los Angeles I rundę miała wolną. W II pokonała Vanię King 6:4, 4:6, 6:1. Z turnieju odpadła ulegając Samancie Stosur 3:6, 2:6 w III rundzie.
Następnie wystartowała w Cincinnati. W I rundzie z problemami wygrała z Melanie Oudin 2:6, 6:1, 6:1. Szokującą porażkę odniosła w II rundzie, gdzie przegrała z Melindą Czink 6:7, 5:7.
Turniej w Toronto również nie okazał się dla Serbki szczęśliwy. W I rundzie z problemami pokonała Magdalénę Rybárikovą 2:6, 6:3, 6:2. Odpadła w II rundzie, przegrywając 6:3, 5:7, 3:6 z Lucie Šafářovą.
Jeden z najgorszych startów w swojej karierze odnotowała na US Open. Z turnieju odpadła w I rundzie ulegając 6:2, 3:6, 6:7 Katerynie Bondarenko.
Później było już tylko gorzej. Podczas turnieju w Tokio uległa już w pierwszym meczu. Porażka 4:6, 6:7(1) była ostatnim spotkaniem Ivanović w sezonie 2009.
Początkowo miała zamiar wystąpić jeszcze w kilku turniejach, lecz tuż po wylosowaniu drabinki turniejowej w Pekinie zrezygnowała z gry do końca roku 2009. Oficjalnym powodem rezygnacji było jak najszybsze zakończenie zdecydowanie najgorszego sezonu w wykonaniu Serbki. Na koniec roku Ivanović zajęła 22 pozycję w rankingu. Wypadła po raz pierwszy z Top 20 od lipca 2005.
edytuj 2010
W przygotowaniu do pierwszego wielkiego szlema w 2010 roku, Ana wystąpiła w turnieju w Brisbane. Serbka zaprezentowała się z dobrej strony, pokonując Rosjankę Anastazję Pawluczenkową i faworytkę gospodaży Jelenę Dokić. Przegrała w półfinale z powracającą do tenisa Justine Henin 3:6, 2:6.
Australian Open to kolejny słaby turniej wielkszlemowy w wykonaniu Ivanović. Już w II rundzie uległa Giseli Dulko 7:6, 5:7, 4:6. Po tym turnieju zdecydowała się na współpracę z byłym trenerem Steffi Graf Hainzem Gunthardem.
Zrezygnowała z turnieju w Dubaju, aby móc lepiej przygotować się do Pacific Life Open.
edytuj Wielki szlem
edytuj Gra pojedyncza
edytuj Mistrzyni
| Rok | Turniej | Finalistka | Wynik |
|---|---|---|---|
| 2008 | French Open 2008 |  Dinara Safina |
6:4, 6:3 |
edytuj Finalistka
| Rok | Turniej | Mistrzyni | Wynik |
|---|---|---|---|
| 2007 | French Open 2007 |  Justine Henin |
1:6, 2:6 |
| 2008 | Australian Open 2008 | Maria Szarapowa |
5:7, 3:6 |
edytuj Historia występów wielkoszlemowych
edytuj Gra pojedyncza
| Turniej | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | 2R | 3R | F | 3R | 2R | 3R |
| Roland Garros | 4R | W | F | 3R | QF | |
| Wimbledon | 4R | 3R | SF | 4R | 3R | |
| US Open | 1R | 2R | 4R | 3R | 2R |
edytuj Legenda
zielony: W, wygrała tuniej seniorski
żółty: F, odpadła w finale
ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale
jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale
niebieski: 1R, odpadła w pierwszej rundzie (podobnie jak 2R, 3R, 4R)
biały: –, nie startowała
edytuj Turnieje WTA
edytuj Gra pojedyncza
edytuj Mistrzyni
| Lp. | Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 10/01/2005 |  Canberra, Canberra Women’s Classic |
Kategoria V | 110000 | twarda |  Melinda Czink |
7:5, 6:1 |
| 2. | 15/08/2006 |  Montreal, Rogers Cup |
Kategoria I | 1340000 | twarda |  Martina Hingis |
6:2, 6:3 |
| 3. | 07/05/2007 |  Berlin, Qatar German Open, |
Kategoria I | 1340000 | ziemna | Swietłana Kuzniecowa |
3:6, 6:4, 7:6(5) |
| 4. | 06/08/2007 |  Los Angeles, East West Bank Classic |
Kategoria II | 600000 | twarda | Nadieżda Pietrowa |
7:5, 6:4 |
| 5. | 24/09/2007 |  Luksembourg, FORTIS Championships Luxembourg |
Kategoria II | 600000 | twarda |  Daniela Hantuchová |
3:6, 6:4, 6:4 |
| 6. | 23/03/2008 | Indian Wells, Pacific Life Open |
Kategoria I | 2100000 | twarda | Swietłana Kuzniecowa |
6:4, 6:3 |
| 7. | 07/06/2008 |  Paryż, French Open |
Wielki Szlem | ziemna | Dinara Safina |
6:4, 6:3 | |
| 8. | 26/10/2008 |  Linz, Generali Ladies Linz |
Kategoria II | 600000 | dywan | Wiera Zwonariowa |
6:2, 6:1 |
edytuj Statystyki
edytuj Bilans spotkań przeciwko czołowym zawodniczkom
edytuj Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa Any Ivanović (ang.)
- Ana Ivanović sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
- Ana Ivanović sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)